Grannysmith-photofgrid

Het is een irritatiefactortje

Het is maandagmorgen, de tv staat aan en het eerste wat ik zie zijn reclames, natuurlijk. Volgens mij zijn er tegenwoordig meer reclames dan dat er daadwerkelijk programma’s zijn. Waar gaat deze blog nou over ? Ja iets persoonlijks,  want één van de eerste reclames die ik zie, is een reclame van Iglo. Tot mijn verbazing zie ik weer hetzelfde gebeuren wat de laatste tijd vaak voorbij zie komen. 

Geblinddoekt smakken

Waar heeft ze het nou over? Nou met je mond open eten of er zelfs bij praten. Mevrouw wordt geblinddoekt om vervolgens te zeggen dat de diepvries pasta smaakt naar verse pasta. Dit zegt ze met volle mond. Waarom? Omdat het tegenwoordig normaal is om te praten met je mond vol. 1. Ze eet al vies. 2. Dat stukje dat ze gaat praten, nee dankje… Bekijk het zelf maar hieronder. Sinds wanneer roerbakken we pasta eigenlijk?

Goede tijden, slechte gemanierde tijden

Ook bij GTST kunnen ze er wat van. Laatst keken een vriendin en ik naar GTST. Waarop ze zei ” is dat iets nieuws ofzo dat je met je mond vol praat”. Gelukkig ik ben niet de enige die het opvalt. Misschien valt het de meeste mensen niet eens op. Wat is er tegenwoordig zo moeilijk aan netjes eten? Dus bij deze scriptschrijvers, schrijf even het stuk waarbij ze met hun mond vol praten eruit. Het is niet zo smakelijk.

Treinmaaltijden

apple

Lange dag op school gezeten, flink kunnen bijwerken. Het enige wat ik wil is rustig in de trein zitten. Wat gebeurt er dan vaak. Ja iemand die gaat eten. Sowieso, kan ik al heel slecht tegen mensen die heel hard een appel eten in de trein. Zo zat er laatst een vrouw naast me in de trein, waar mijn haren recht van overeind gingen staan. Ze at luidruchtig haar appel, at het klokhuis op om vervolgens aan het stokje te sabbelen. JUK.
Een andere treinrit zat er een man tegenover me met een salade. Maar meneer nam geen gewone happen, nee hij probeerde grotere happen te nemen dan zijn mond was, nee dat past niet. Hij at zo luidruchtig dat ik maar besloot mijn muziek op te zetten, maar ik hoorde hem er doorheen. Dan maar knetterhard mijn muziek op te zetten en een blogpost te schrijven, zodat ik het ook niet hoefde te zien. Je raadt het al, meneer keek mij boos aan omdat mijn muziek zo hard stond. Moet je maar niet zo vies eten meneer! BAH.

Zoals Jochem Meijer het zou zeggen: ” Het is een irritatiefactortje”. En probeer te letten op hoe je eet mensen, dat scheelt weer wat irritatiefactortjes.

3 Comments

  • Reply Patricia 9 maart 2015 at 21:40

    Haha, wat heerlijk geschreven.. En ook heel herkenbaar. Smakkende mensen; ulgh!

    • Reply Anouk 9 maart 2015 at 21:43

      Patricia, bedankt voor je reactie en compliment!

  • Reply Nell Nijssen 9 maart 2015 at 22:01

    Het valt mij altijd op als ik aan het ontbijt zit in een hotel. Niemand eet er met mes en vork, maar proppen gewoon brood naar binnen alsof ze van een zware werkdag thuis komen. Ik heb het zelfs meegemaakt dat iemand een heel bord roerei met spek meenam en dit begon op te eten zonder bestek. Servetten worden aan de kant geschoven en maken plaats voor phones en tablets. Allemaal niet zo erg, maar dan die aanblik van die kauwende kaken en die wezenloze uitdrukking erbij. Irritatiefactortje … wat je zegt!

  • Geef een reactie